Eskilerden bir şarkı vardır; Ah Bir Zengin Olsam…. Ülkemizin en kıymetli ve seçkin tiyatrocularının binlerce kez sahneye koyduğu enfes eseri hayranlıkla izlerdik: Lüküs Hayat. Oyunun hikâyesi ve mizahi yönleri kadar şarkı sözleri ve melodisi de hafızalarımızda yer almıştır. Yabancı bir oyunun yerli versiyonu olarak ülkemize kazandırılan bu ünlü müzikalin melodisi bir tren yolculuğunda aklıma gelince başlığı da ona atıfla kullandım. 

Şimdi bir merhaba,
Odağı nitelikli ve ulaşılabilir eğitim olarak yayın hayatında başlayan Mahalle Mektebi’nin sitesinden öncelikle sevgilerimle… Teşekkürü unutur muyum? En güzel teşekkürlerim değerli hocamız Adem Güneş’e. Eksikliği hissedilen etkin, samimi ve öğrenci odaklı bir platform kurup beni de dahil ettiği teşekkürlerimi bu satırlardan da iletmek isterim. Ve tabii sitemizin kıymetli yöneticilerine de….

Kendimin de dahil olduğu, eğitmen ve bir öğrenici olarak yer aldığım Mahalle Mektebi’nde öğrencilerimize –yani biricik çocuklarımıza-, velilerimize de hem bir selam, hem de teşekkür etmeden de geçemeyeceğim. En çok da çocuklarımıza! Bebeklikten bireyselliğe geçiş yolculuklarında, yeteri kadar testlerin arasında sınav merkezli bir dönemden geçerek yeterince yoruluyorlar. Bizler de onların gerek eğitim, gerek sosyal yaşantılarındaki dünyalarına birer renk olabilirsek, minik bir su damlası, küçük sihirli kelimelerle bir hikâye yaratabiliyorsak ne mutlu bize…

Henüz büyümemiş bir çocukken, bulutlara bakar aklımdan hikâyeler uydururdum. Ne atmasyonlar, ne hayvanlar, ne gezegenler olurdu bir bilseniz. Hayal bu ya; küçücük zihnimden gizemli ülkeler, şatolar geçirir, bulutların şekillerine göre karakterlerimi oraya yerleştirirdim. Çocukken, henüz… Ne güzeldir değil mi hayal etmek, sınırları zorlayıp bir buluttan bir ülke yaratmak! Hayatta her şey de bir hikâye ile başlamaz mı zaten? Çerçeveleri genişletmeden, evreni, dünyayı, farklı kültür ve yaşamları merak etmeden tek noktadan bakmak yanlış olmaz mı? 
İşte tam da bu nedenle, çocuk olmak istiyorum yeniden. Saflık, mucizevi bir yapısallık, ön yargısız bakışları ve anı yaşayan taptaze heyecanlarıyla çocuk olmak özel bir dönem. Çevresinden bağımsız olmasa da, iç dünyasını güzelleştirip zenginleştirmek adına farklı yönelimlere sevk etmek, multidisipliner bir anlayışla yetiştirmek, evrensel değerleri gösterip aynı zamanda geleneksel yapıdan da uzaklaştırmadan büyümelerine yardımcı olmak. Bana göre bir eğitimcinin, bakımverenin, ailenin ya da çocuğa ergin çağına kadar kim yön veriyorsa onun da bakışının bu yönde olmasını doğru buluyorum. Çocuğa etiketler yapıştırmadan, onun tek ve biricik olduğunu idrak ederek, kıyaslamadan büyümesine katkıda bulunmak tam da çocuğun üstün yararına denk gelmez mi?  

Yeniden Merhaba,
Bizler buradayız, buradayım… Çocuklarımızın üstün yararını gözeterek, haklarına saygılı, bireyselliklerini kabul ederek, öğrenme süreçlerine bir nebze de olsa katkı sağlamak adına, buradayım…  

Görüşmek dileğiyle,
Sevgilerimle…
Nermin Ferhan Karamuti
Çocuk Kitapları Yazarı, Çocuk Gelişimci Eğitmen